Een zomerochtend
“De ochtendstond heeft goud in de mond” is een bekend spreekwoord dat mij vroeger als kind vaker ter ore kwam. Maar ondanks dat ben ik er toch geen goede match mee geworden.
Nee, vroeg opstaan is niet aan mij besteed. Al kan dit in de zomer al eens een uitzondering worden. Plots wakker zijn en niet meer kunnen slapen. Al dan niet door de warmte. Gewoon even wakker. En dan komt de vraag: “Slapen we verder, of staan we op?”
En voor je het weet is het brein klaarwakker en al vollebak aan het werk geslagen.
Lees ook: Het ochtendalarm
“Komaan, het is een rustige zomerdag vandaag. Neem je een ontspannen momentje of vlieg je erin vandaag, om fijne projecten te doen voor jezelf?”
Voor je het weet zijn slapen en rustig genieten geen optie meer. Ook al is het een rustige zomerdag, draait de fabriek in mijn bovenkamer alweer op kruissnelheid van twijfels.
Mijn lijf is blij met zomerse warme temperaturen. Het heeft zo geen winterslaap nodig als in de koude maanden van weleer. Maar voor mijn brein is het een honderdtachtig graden draai van de ene dag op de andere. Lief zijn voor jezelf, wat houdt dat in?
Lees ook: Een zoektocht naar rust
Langzaam maar zeker ondervind ik dat dit van dag tot dag kan verschillen. Zo mag je soms extra tijd nemen om te rusten. Zeker in zo’n gejaagde maatschappij als nu. Anderzijds mag je ook extra tijd nemen om leuke dingen te doen voor jezelf. Vroeger in actie komen op je eigen manier. Al merk ik al snel op dat dit makkelijker lijkt dan uitgevoerd.
Ik bedoel hiermee: kom ik in actie of kies ik voor een rustige opstart? Het is vanaf minuut één best wel al een strijd. Een strijd die soms al veel energie kost. En ik ben er mij van bewust dat dit erg jammer is.
Tegelijkertijd is dit ook weer een leermoment. Een moment waar persoonlijke groei mag en kan plaatsvinden. De zomermaanden geven meer ruimte, dus is er ook wat meer ruimte voor groei. En ervaar ik blijkbaar dus soms groeipijnen. En mocht jij je afvragen of dit fijn is? Dan is mijn eerlijke antwoord hierop: “Nee.”
Ik ben al lang op een leeftijd gekomen dat ik fysiek niet meer groei. Maar als kind heb ik, zoals bij iedereen, ook een periode groeipijnen gekend. En hier moest ik even aan terugdenken. Ik vind het erg bij elkaar passen. Nieuwe dingen ondervinden is erg spannend. Velen vinden dit normaal. Anderen zoeken dit met plezier op. En ik… ik zit er ergens tussenin. Nieuwe dingen vind ik erg spannend. Maar eveneens weet ik dat ze zo nu en dan bij het leven horen.
Lees ook: Voluit verder
Tijdens zo’n vroege ochtend in de zomermaand is hier al eens wat ruimte voor. Ruimte om een nieuwe hele kleine stap te zetten. Onder de noemer:
“Lief zijn voor mijzelf, is ook rustig tot een kleine gewenste actie komen voor mijzelf.”
Bart Vandeberg
Lees ook: Ons unieke zelf zijn
En dat vraagt soms meer tijd en ruimte dan dat jijzelf of anderen verwachten. Maar daar geven de zomermaanden je dan net genoeg energie voor. Om langzaam, op eigen tempo en kracht, net dat ene stapje vooruit te zetten. Niet te snel en niet alles tegelijk. Stap voor stap.
Dus ik stond die bewuste vroege zomerochtend op. Met een overvolle fabrieksarbeid in mijn hoofd. Stap voor stap, heel langzaamaan, ben ik naar het zwembad gegaan.
Genoten van het water. Lekker verfrissend en vooral opgelucht en blij.
Want vandaag heb ik alvast veel voor mijzelf gedaan!
Je mag gerust iets van je laten horen onderaan deze blog, ik lees het graag. Hartelijk dank voor nu en heel graag tot binnenkort. Warme groeten Bart.
Ps; vertel het zeker verder, zo wordt ons gezellige lezersgroep alleen maar groter. Je mag je altijd aansluiten op de facebook-, Instagrampagina en spotify of Apple Podcasts: Bart vertelt. Door de facebookpagina leuk te vinden, mis je geen enkel blogartikel meer!